Dhéwék kuduné éling lan takon maring awaké dhéwék, kenangapa akéh wong sing ora duwé lemah? Apa rakyat sengaja diciptakna urip ketindes lan melarat?

Padahal kabeh menungsa butuh lemah. Nganti mati menungsa uga butuh lemah nggo ngubur.

Pembangunan neng Indonesia gawe wong tani lan rakyat rugi. Pabrik, tambang, lan bangunan beton liyané mung nyingkirna rakyat. Rakyat mung dadi babu neng tanah air é dhéwék.

Rakyat sing nduwéni umah uga ora bener-bener daulat. Nggo nduwe lemah kudu tuku lan bayar pajak, wis kaya kuwé angger tanahe dijaluk negara uga kudu manut. Jéréné sih nggo pembangunan lan kemajuan negara.

Mayuh jajal takon maring awaké dhéwék, apa bener dhéwék butuh pembangunan sing ngerusak lemah? Pembangunan sing nyolong lemah?

Pemeréntah mbangun Indonésia bén kaya negara maju liyané. Apa bener dhéwék gelem dadi menungsa sing kaya neng negara liya? Sing dimaksud maju sing kepriwé disit?

Maju ora kudu nyolong lemah, ora kudu ngrebut hak-hak rakyat.

Neng pemeréntahané Jokowi-Amin, sedawané taun 2015 ana 2.145 sengkéta lemah, mung 947 kasus sing dirampungna.

Waca Liyane:  Jenengé Pring nang Urip

Pas taun 2016, sekang 2.996 sengkéta mung 1.570 sing dirampungna. Taun 2017, pemeréntah mung rampungna 1.034 perkara sekang 3.293 kasus. Per 2018, mung 480 kasus sengkéta lemah sekang 2.368 kasus.

Taun kiyé uga ana konflik lemah neng daérah Wadas, Purworejo. Lemahé warga dijaluk pemeréntah nggo pembangunan tambang watu andesit, perusahaané nduwéké swasta. Ambané sekitar 400 héktar, ana 8 désa sing digusur peksa. Priwe jal? Ora rila mbok nék tanahé dhéwék dijaluk segelem-gelem? Dhéwék arep manggon neng ndi?

Lemah kuduné bisa dadi panggonan urip sing tentrem. Ditanduri bén tetep rahayu. Segara tetep seger. Ora kuduné ditanduri beton, uga nggolét iwak neng segara sing buthek.

Sebab, rakyat Indonésia urip neng lemah sing bisa nyukupi uripé dhéwék. Duwé lemah sing subur lan sugih. Bisa nyukupi rakyat sing urip neng désa, rakyat sing urip neng kota.

Waca Liyane:  Dapros

Dunya kiyé kudu dijaga lan dinikmati bareng-bareng, langka sing nguasai. Lemah kudu dibagi pada adilé lan ratané.

Nék neng Undang-undang 1945 Pasal 33 Ayat 3, lemah, banyu, lan werna-werna kandungané kuwé dikelola negara lan digunakna kanggo kebutuhan rakyat bén makmur, digunakna kanggo maslahaté sekabéhané menungsa.

Anané Badan Pertanahan Nasional (BPN) tugasé ora mung mbagi-bagi sertifikat lemah thok, tapi kuduné mbagi-bagi lemah. Mbagi-bagi lemah mutlak kanggo rakyat.

Waca Liyane:  Suket Teki

Rakyat ora mung disilihi hak guna lan hak usaha. Sebabé, ewandéné rakyat duwé sértifikat, siki pemeréntah ésih duwé hak nguasai tanah, pemeréntah bisa dolanan hukum nggo nyolong tanah kanggo mafia tanah lan pengusaha gedhé. Sewektu-wektu pemeréntah bisa nyolong tanah rakyat nganggo alesan hukum lan pembangunan sing rakyat awam ora paham.

Sing jelas, pemeréntah ora kuduné nguasai tanah. Fungsiné negara sing diatur pemeréntah kuduné mbagi-mbagi tanah nggo rakyat. Mayuh rebut maning tanahé dhéwék nggo kemakmuran rakyat. Lestarikna dunya nggo urip kabéh makhluk.

Sing kuduné dibangun kuwé dalan pikiran sing adil lan maslahat nggo bareng-bareng, mbangun kesadarané menungsa termasuk njaga hak-haké.